نحوهٔ صدادهی پیانو

چکشهای پیانو

چکشهای پیانو به واسطهٔ مجموعهای از اهرمهای ظریف به کلیدهای پیانو متصل میشوند. به مجموعهٔ این اهرمها و چکشها عملگر یا پیانو گفته میشود. وظیفهٔ این مجوعه افزایش شتاب چکشها در برخورد به سیمها، و کنترل عکسالعمل بازگشتی آنها پس از برخورد به سیم است. معمولاً سرِ چکشها توسط لایهای از نمد یا الیاف مشابه طبیعی یا مصنوعی پوشانده میشود تا کیفیت صدای پیانو را بهبود ببخشد. کیفیت صدای پیانو متأثر از عوامل دیگری نظیر کیفیت صفحهٔ صدا و غیره نیز هست.

کلیدهای پیانو

۷ کلید سفید در هر اوکتاو پیانو برای ۷ نت دو، ر، می، فا، سل، لا، سی، وجود دارد. علاوه بر این کلیدهای سفید کلیدهای سیاهرنگی هم بین بعضی از کلیدهای سفید وجود دارد. بین کلیدهای سفیدرنگ می و فا و نیز بین کلیدهای سفیدرنگ سی و دو کلید سیاهرنگ وجود ندارد. هر کلید سیاهرنگ در پیانو در حکم نت دیز برای نت مربوط به کلید سفیدرنگ سمت چپ آن (یعنی آن کلید سیاه در سمت راست آن کلید سفید قرار دارد) و در حکم نت بمول برای نت مربوط به کلید سفیدرنگ سمت راست آن (یعنی آن کلید سیاه در سمت چپ آن کلید سفید قرار دارد) است.

پدالها

زیر پاهای نوازنده دو یا سه پدال وجود دارد. پدال سمت راست مانع از کار دستگاه خفه کن (قطعه نمدی) میگردد و در نتیجه سیم مربوط پس از برداشتن انگشت از روی کلاویه، باز به ارتعاش خود ادامه میدهد. پدال سمت چپ باعث میشود که نواری از نمدها بین چکش و سیم قرار گیرد تا ارتعاشها را خفیف و کم صدا جلوه دهد. در پیانوهایی که دارای سه پدال میباشند، پدال سوم یا وسط مجموعاً چکشها را کمی به سمت راست میراند تا فقط به یکی از سیمهای سهگانه همکوک برخورد نماید یا چکشها را کمی به جلو میبرد تا شدت برخورد آنها با سیمها ضعیفتر از حد معموی گردد. این عمل موجب ظریف شدم صوت تولید شده میگردد.

نحوه نتنویسی برای پیانو

به علت بزرگی و سعت صدای پیانو ۷ اکتاو نت نویسی آن بر روی ۲ حامل صورت میگیرد که معمولاً حامل زیرین حامل بم یا کلید فا، برای اجرا با دست چپ و حامل بالایی، حامل زیر یا کلید سل برای اجرا با دست راست اختصاص یافته است.